Topluluk hikayeleri ve interaktif hikayeler

Topluluğun birlikte yazdığı interaktif hikayeleri keşfet. Devam eden ortak hikayeleri oku, hikaye devam ettirme akışına katıl ve sonraki bölüm için oy ver.

Sular Nereye Giderse

Su yükseldi, kayıkların burnu döndü; fakat dağa değil, yıllardır kuru duran taş ocağına yöneldi. İlk kayık halatı koparıp dar kanala girdi. Ardından bütün yüklü kervan çekilmeye başladı. “Bırakmayın!” diye bağırdı biri. Kıyıdakiler halatlara asıldıkça ayakları çamurda kaydı. Duru, dümenindeki kayığın onları suya sürükleyeceğini gördü. Bıçağını çıkarıp ipi kesti. Kayık hızla taş ocağına dönerken annesinin sesi geride kaldı: “Duru, nereye gidiyorsun?”

yazar: Tellast2 bölüm

Tarih: 22 Temmuz 2026

Rüzgârı Bağlayan Düğüm

Sabaha kadar değirmenlerin kanatları dönmedi. Bacaların dumanı çatıların üstünde eğilmeden yükseldi; kuşlar uçmayı bırakıp damlara dizildi. Kilim ise tezgâhta, altında nefes alan bir şey varmış gibi kabarıp sönüyordu. Nigar Usta bastonuyla geldi. Asya'nın attığı düğümü görünce sandalyeye oturdu. “Ben yalnızca bir tanesini bağlamıştım,” dedi. “Neyi?” Usta, pencerede kımıldamayan dumanlara baktı. “Kuzey rüzgârını. Sen güneyi de kilime aldın.” Asya düğüme uzandı. Nigar Usta bileğini tuttu. “Çözersen ikisi birlikte döner.”

yazar: Tellast2 bölüm

Tarih: 22 Temmuz 2026

Dev Bugün Çalışmıyor

Şenlik sabahı yüzlerce araba uçurum kıyısında birikti. Satıcılar bağırıyor, çocuklar davulların çevresinde koşuyordu. Belediye başkanı mendilini kaldırdı. Aras taş köprüye eğildi ama onu kaldırmadı. Avucunu dizine koyup doğruldu, sonra yere oturdu. “Bugün çalışmıyorum,” dedi. Kalabalığın uğultusu kesildi. Başkan öne çıktı. “Sen köprünün parçasısın.” Aras cebinden Mina'nın gece bıraktığı defter sayfasını çıkardı. “O hâlde çarık da istemem,” dedi. “Ama bu köprünün nereye konacağına bugün ben karar veririm.” Taş köprüyü kaldırdı ve kente değil, dağ yoluna çevirdi.

yazar: Tellast2 bölüm

Tarih: 22 Temmuz 2026

Sızıntıdaki İsim

Ozan ertesi sabah kayıtları gösterince Aslı kâğıt tacı masasından aldı, elinde çevirdi. İnkâr etmedi. “İnsanlar tehlikeyi bilmeliydi.” “Gönderdiğin dosyalarda müşteri adresleri de var.” Aslı'nın yüzü değişti. “Onları sildiğimi sanıyordum.” Ozan'ın önünde hazır fesih tutanağı duruyordu. Aslı'nın adı yazılıydı; yalnız kendi imzası eksikti. Telefonu çaldı. Yöneticisi sonucu soruyordu. Aslı kapıya yöneldi, sonra durdu. “Adımı verirsen kızmam,” dedi. “Ama onların raporu yeniden saklamasına yardım etme.”

yazar: Tellast2 bölüm

Tarih: 22 Temmuz 2026

Kardeşimin İmzası

Zeynep koridorda kardeşini yakaladı. “Benim adıma neden mektup yazdın?” “Annem her gün seni soruyordu.” “Yalan söylemek zorunda değildin.” “Seni on yedi kez aradım. Her seferinde ‘Sonra konuşuruz,’ dedin.” Murat son zarfı uzattı. Zeynep kendi adıyla biten mektubu okudu: “Doğum gününde yanında olacağım. Söz.” Annesi odanın kapısında belirdi. “Sekiz gün kaldı. Bu kez gerçekten geleceksin, değil mi?”

yazar: Tellast2 bölüm

Tarih: 22 Temmuz 2026

Bir Kişilik Davetiye

Derya kutlama için şarap almaya çıkınca Selin e-postanın devamını okudu. Program yalnız onu besteci olarak çağırıyor, eseri Derya olmadan yeniden düzenlemesini istiyordu. Başvurudaki “ortak beste” tanımı kabul edilmemiş, Selin “tek besteci” diye kaydedilmişti. Yanıt vermesi için iki günü vardı. Selin, piyanonun üstündeki karalamalara baktı. Melodinin neresinde kendi fikrinin bitip Derya'nınkinin başladığını artık ayıramıyordu. Derya iki kadehle döndü. “Sonunda birileri ikimizi duydu,” dedi. Sonra Selin'in yüzüne baktı. “Bizi çağırıyorlar, değil mi?”

yazar: Tellast2 bölüm

Tarih: 22 Temmuz 2026

Garanti Süresi Dolan Şehir

Yarım saat içinde dükkânın önünde su ısıtıcısı, ocak, radyo ve ısıtıcı taşıyan bir kuyruk oluştu. İnsanlar soğukta birbirine sokuluyor, kararmış cihazlarını göğüslerine bastırıyordu. Hepsi beş yıl önce alınmıştı. Ekranlarında aynı cümle vardı: KULLANIM SÜRENİZ DOLDU. Hakan ilk radyoyu tezgâha yatırdı. Son vidayı gevşettiği anda cihaz kendiliğinden yandı. Hoparlörden müzik yerine kuru bir ses geldi: BU ŞEHİR ARTIK ONARIMA KAPALIDIR.

yazar: Tellast2 bölüm

Tarih: 22 Temmuz 2026

Yedide Bir Yerçekimi

Kargo salonunda yüzlerce paket açıktaydı. Ekin ilk sıraya kayış geçirirken dışarıdaki araç yanaşmak için iticilerini çalıştırdı. Döşeme titredi; kutular havalandı. Ali büyük bir paketi yakaladı, topukları yerden kesildi. Kargo kapısında kırmızı sayaç yandı: 00.40. “Kapıyı kapalı tutun!” diye bağırdı Ekin. Telsiz cızırdadı. “Durduramıyoruz.” Metal bir sandık Ali'nin sırtına doğru süzülüyordu. Ekin kendini zemindeki kayışa geçirip onun kemerini yakaladı. Sandık başlarının üzerinden geçerek kapıya çarptı. Geri sayım 00.31'e indi. Yüzlerce paket artık kapıyla aynı yükseklikteydi.

yazar: Tellast2 bölüm

Tarih: 22 Temmuz 2026

Son Otobüsün İlk Durağı

Bir sonraki durak köprüden altı dakika uzaktaydı. Şahin yanaştığında gri paltolu adam tabelanın altında bekliyordu. Bu kez ayakkabıları çamur içindeydi. Adam ön kapıdan bindi. Şahin geride bıraktığı yola baktı. “Az önce benim otobüsümden inmediniz mi?” Adam cevap vermeden kartını okuttu. “Köprüden sonraki ilk durakta ineceğim.” Şahin kapıları kapatmadı. “Köprüyü geçtik. Sizi orada indirdim.” Adam ilk kez yüzüne baktı. “Daha köprüye gelmedik.”

yazar: Tellast2 bölüm

Tarih: 22 Temmuz 2026

Evin Unuttuğu Sesler

Ferda kaseti çekip çıkardı. Teybin boş yuvasındaki çarklar dönmeye, hoparlör kaydı çalmaya devam etti. Mutfaktaki musluğu açtı; su sessiz aktı. Ayağını yere vurdu, tahtalar titredi ama gıcırdamadı. Evin sessizliği kendi nefesini büyütüyordu. Ferda kapıya yöneldi. Teypten şimdi onun kutuları sürüklerken çıkardığı sesler geldi; kayıt, evde kalan her sesi birkaç saniye sonra yutuyordu. Sonra hoparlörden bir kalp atışı duyuldu. Ferda elini göğsüne bastırdı. Kayıttaki vuruş yavaşladı. Bir vuruş atlandığında Ferda'nın kalbi de tekledi.

yazar: Tellast2 bölüm

Tarih: 22 Temmuz 2026