Evin Unuttuğu Sesler

Ferda, annesinden kalan evi boşaltırken vitrinin arkasında etiketsiz bir kaset buldu. Teybe takınca çocukluğunun mutfağı canlandı: kaşık şıngırtısı, babasının öksürüğü, annesinin pencereyi açarken söylediği şarkı. Ferda istemeden gülümsedi. Kayıtta duvar saati üç kez vurdu. Son vuruşla salondaki saatin tik takları kesildi; sarkaç hâlâ hareket ediyordu. Ferda cama vurdu. Ses çıkmadı. Telefonunun ekranı bir aramayla ışıklanınca irkilip onu yere düşürdü. Kardeşinin adı yanıp sönüyor, telefon ne çalıyor ne titriyordu. Kasette annesinin şarkısı sürüyordu.

Ferda kaseti çekip çıkardı. Teybin boş yuvasındaki çarklar dönmeye, hoparlör kaydı çalmaya devam etti. Mutfaktaki musluğu açtı; su sessiz aktı. Ayağını yere vurdu, tahtalar titredi ama gıcırdamadı. Evin sessizliği kendi nefesini büyütüyordu. Ferda kapıya yöneldi. Teypten şimdi onun kutuları sürüklerken çıkardığı sesler geldi; kayıt, evde kalan her sesi birkaç saniye sonra yutuyordu. Sonra hoparlörden bir kalp atışı duyuldu. Ferda elini göğsüne bastırdı. Kayıttaki vuruş yavaşladı. Bir vuruş atlandığında Ferda'nın kalbi de tekledi.