
Saatlerin Dışında
“Sekiz.” Vagonun ışıkları yandı ve tren perona çıktı. Kapılar açılmayınca Deniz annesini aradı. “Geldim ama kapılar açılmıyor.” “Nasıl geldin? Saat on biri geçti. Kırk dakikadır seni arıyorum.” Deniz duvardaki saate baktı: 23.01. Telefonu titredi. Galeride 22.38’de çekilmiş yeni bir fotoğraf vardı. Vagon tünelin içinden görünüyordu. Yolcular koltuklarında uyuyordu. Yalnız Deniz ayaktaydı. Açık kapının önünde kameraya bakıyordu. Deniz nefesini tuttu. “Anne... Ben hiç yerimden kalkmadım.”
Tarih: 22 Temmuz 2026



