Bir Kişilik Davetiye

Selin ile Derya, kabul sonucunu beklerken eski prova odasında eserlerini bir kez daha çalıyordu. Derya tempoyu düşürünce Selin gülerek omzuna vurdu. “On iki yaşında da burada yavaşlardın.” “Sen de hep acele ederdin.” Yirmi yıldır biri melodiyi yarım bıraktığında diğeri hangi notanın geleceğini bilirdi. Son akor odada asılı kalırken Selin'in telefonu titredi. Konu satırında “Kabul edildiniz” yazıyordu. Derya piyano taburesinden kalkıp ona sarıldı.

Derya kutlama için şarap almaya çıkınca Selin e-postanın devamını okudu. Program yalnız onu besteci olarak çağırıyor, eseri Derya olmadan yeniden düzenlemesini istiyordu. Başvurudaki “ortak beste” tanımı kabul edilmemiş, Selin “tek besteci” diye kaydedilmişti. Yanıt vermesi için iki günü vardı. Selin, piyanonun üstündeki karalamalara baktı. Melodinin neresinde kendi fikrinin bitip Derya'nınkinin başladığını artık ayıramıyordu. Derya iki kadehle döndü. “Sonunda birileri ikimizi duydu,” dedi. Sonra Selin'in yüzüne baktı. “Bizi çağırıyorlar, değil mi?”