Dev Bugün Çalışmıyor

Poyraz kentinde pazar sabahları tarçın ve kızarmış hamur kokusu uçurumun iki yakasına yayılırdı. Tezgâhlar hazır olur, sonra Dev Aras taş köprüyü omzuna alıp karşıya yerleştirirdi. Şenlikten önceki gece hesap çırağı Mina, Aras'ın ödemesini hazırlarken defterde ücret satırı bulamadı. “Burada çalışan sayılmıyor,” dedi başhesapçı. “Doğal köprü unsuru.” Mina pencereye baktı. Aras karanlıkta çarıklarının söküğünü dikiyordu. Defterde ona ayrılan tek gider yılda iki çift çarıktı.

Şenlik sabahı yüzlerce araba uçurum kıyısında birikti. Satıcılar bağırıyor, çocuklar davulların çevresinde koşuyordu. Belediye başkanı mendilini kaldırdı. Aras taş köprüye eğildi ama onu kaldırmadı. Avucunu dizine koyup doğruldu, sonra yere oturdu. “Bugün çalışmıyorum,” dedi. Kalabalığın uğultusu kesildi. Başkan öne çıktı. “Sen köprünün parçasısın.” Aras cebinden Mina'nın gece bıraktığı defter sayfasını çıkardı. “O hâlde çarık da istemem,” dedi. “Ama bu köprünün nereye konacağına bugün ben karar veririm.” Taş köprüyü kaldırdı ve kente değil, dağ yoluna çevirdi.