Yedide Bir Yerçekimi

Ekin, Sedir İstasyonu'nun kargo bölümünde çayına şeker atarken kaşık parmaklarından kaçtı. Metalin masaya düşmesi iki uzun saniye sürdü. On yıldır istasyondaydı; istasyon halkası yavaşladığında önce eşyaların huyunun değiştiğini bilirdi. Yine de midesindeki hafif boşluğa alışamamıştı. Anons tavanda çatladı: “Yapay yerçekimi olağan değerin yedide birine düşmüştür. Onarım süresi yirmi dört saattir.” Ekin sandalyesini zemine kilitledi. Kapıda duran Ali'ye döndü. “Yardım yükü hâlâ kayışsız. Kutular uçmadan gel.”

Kargo salonunda yüzlerce paket açıktaydı. Ekin ilk sıraya kayış geçirirken dışarıdaki araç yanaşmak için iticilerini çalıştırdı. Döşeme titredi; kutular havalandı. Ali büyük bir paketi yakaladı, topukları yerden kesildi. Kargo kapısında kırmızı sayaç yandı: 00.40. “Kapıyı kapalı tutun!” diye bağırdı Ekin. Telsiz cızırdadı. “Durduramıyoruz.” Metal bir sandık Ali'nin sırtına doğru süzülüyordu. Ekin kendini zemindeki kayışa geçirip onun kemerini yakaladı. Sandık başlarının üzerinden geçerek kapıya çarptı. Geri sayım 00.31'e indi. Yüzlerce paket artık kapıyla aynı yükseklikteydi.