1. bölüm
Deniz gece vardiyasından çıktığında her zamanki gibi 22.14 treninin üçüncü vagonuna bindi. Annesi son durakta onu bekliyordu. “Bindim anne. Sekiz dakikaya oradayım,” diye mesaj attı. Karşısındaki çocuk cama burnunu dayayıp tünel lambalarını saymaya başladı. Annesi onu yanına çekmek isteyince çocuk itiraz etti. “Ben her gece sayıyorum. Tam sekiz tane var.” Tren karanlığa girerken Deniz başını koltuğa yasladı. “Bir... iki... üç...”
